#38


23|kwietnia|12 .|.It say!.|. (0)

Po tylu latach zapomnienia znów do mnie powracasz.
Jesteś to Ty lub wątłe wspomnienie naszych wspólnych dni.
Nie mogę patrzeć, bo gdy patrzę widzę Ciebie.
Nie mogę słuchać, bo gdy słucham nie słyszę nic.
Gdy mijasz mnie na ulicy żałuje każdej decyzji.
Wciąż w snach widzę Twoją twarz.
I choć od dawna inny jest u mego boku to Ciebie wspominam z utęsknieniem.
Zadajesz mi ból epatując swoim szczęściem.
Zadajesz cios prosto w serce przechadzając się z Nią.
Nigdy nie zobaczysz tej łzy, którą uroniłam nie raz.
Bo przecież Ty już dawno zapomniałeś.


#37


9|lipca|11 .|.It say!.|. (0)

Jedna litera alfabetu potrafi zmienić sposób patrzenia na świat.
Jeden niewinny symbol na klawiaturze, a w pamięci wyryty znak przeszłości.
Dziś znów płonie żywym ogniem ten ból pośród zwojów wspomnień.
Serce chce znów popełnić błąd po mimo błagań rozumu.
Nie potrafię przestać myśleć, czuć i wracać do tego co było.
Nic nie jest i nie będzie takie jak kiedyś.
Jedna decyzja podjęta kilka lat temu powoduje smutek przez całe życie...


#36


11|czerwca|11 .|.It say!.|. (0)

Deszcz jak łzy spada na ziemię.


Nikną w nim moje problemy dziś nie mające znaczenia.


Dziś królują wspomnienia.


Słodkie chwile zapomnienia, które kiedyś dawały samą radość.


Znów podążam krętymi dróżkami pamięci i wracam...


Tam gdzie szumią kłosy zbóż i słychać szum rzeki.


Wracam tam gdzie kiedyś z kimś leżałam na skoszonej łące.


Wraca znów tam gdzie kiedyś było mi tak dobrze.


To te chwile, które w pamięci są złote.


Jak kłosy dojrzałego zboża.


Jeden spacer i powróciło wszystko.


Każde słowo, gest, uśmiech i spojrzenie.


I po mimo białej sukni i welonu, które uszczęśliwiają mnie ogromnie żal mi tamtych minionych chwil.